همیشه در دسترس پذیر بودن شیرپوینت و سامانه­‌های طراحی شده بر بستر پلتفرم شیرپوینت (مانند مدیریت مستندات، پرتال سازمانی، مدیریت وظایف و…) با توجه به رشد چشمگیر استفاده از آن یکی از دغدغه­‌های اصلی واحد فناوری اطلاعات سازمان­‌ها میباشد. اکثر اتفاقاتی که همیشه میتواند به این اطمینان و در دسترس پذیری لطمه بزند اتفاقاتی از سمت زیرساخت خواهد بود، اتفاقاتی چون از دست رفتن موقتی یک سرور فیزیکی (سوختن هارد سرور، مشکلات و اتفاقات سمت مجازی سازها)، که ما آن را به عنوان وقایع ناخواسته یا همان Disaster Events میشناسیم. قبل از وقوع وقایع زیرساختی در شیرپوینت باید برای مقابله با آن استراتژی مناسبی مقابله داشته باشیم که به اصطلاح به آن Disaster Recovery Strategy میگوییم. DR یا همان Disaster Recovery را به توانایی خروج از یک موقعیت بحرانی بعد از خرابی سرور فیزیکی یا مجازی برای برقراری سرویس گوییم، اکنون که با مفاهیم آن آشنا شدیم به توضیحات استراتژی­‌های مختلف آن میپردازیم.

وقایع زیرساختی در شیرپوینت

DR در شیرپوینت دو لایه مختلف دارد، لایه اول Disaster Recovery در سطح دیتابیس­‌ها است که با استفاده از آن میتوان مطمئن بود در صورت از دست رفتن سرور مجازی دیتابیس فارم شیرپوینت، به سادگی میتوان داده‌­ها را بازگرداند تا فارم شیرپوینت مجدد شروع به کار کند. لایه دوم DR در سطح سرویس­‌های شیرپونت است که با استفاده از یک توپولوژی درست میتوان تمامی سرویس­‌های شیرپوینت را به صورت موازی روی یک سرور فیزیکی دیگر( حتی در یک دیتاسنتر مجزا) تنظیم کرد تا در صورت نیاز در مواقع بحرانی کاربران را به آن متصل نمود. لایه دوم که بیشتر به تنظیمات نصب و پیاده سازی توپولوژی زیرساخت شیرپوینت میباشد را در این مقاله باز نخواهیم کرد و بیشتر در مورد DR در سطح دیتابیس­‌ها بررسی خواهیم کرد.

برای بازگرداندن سرور دیتابیس همراه با آخرین نسخه اطلاعات قبل از وقوع اتفاق سه روش وجود دارد که به اصطلاح به آنها Cold Standby،Warm Standby و Hot Standby میگویند که با توجه به ریسورس موجود سازمان میتوان یکی از این روش‌ها را برگزید.

  • Standby
    به اصطلاح به آن دیتاسنتر یا سرور فیزیکی که به صورت بک آپ برای این امر در نظر گرفته شده است میگوند چون این سرور فیزیکی یا دیتاسنتر به صورت معمول به کاربران سازمان سرویس نخواهد داد و فقط در صورت از دست رفتن سرور اصلی به مدار سرویس دهی وارد میشود.
وقایع زیرساختی در شیرپوینت
  • Cold Standby
    در این روش ریسورس مورد نظر برای دیتابیس در نظر گرفته میشود سپس SQL Server روی سرور مجازی مطابق با فارم اصلی نصب خواهد شد ولی دیتا در صورت نیاز از روی بک آپ‌‌­های گرفته شده بازگردانی خواهد شد و سپس مدیر ارشد شیرپوینت فارم شیرپوینت به سرور جدید متصل خواهدکرد.

در نظر داشته باشید Cold Standby با پلن بک آپ گیری کاملا متفاوت است.

  • Warm Standby
    این روش کاملا مطابق با روش بالا است با این تفاوت که به صورت روزانه و یا ساعتی بک آپ گرفته شده بروی آن ریستور خواهد شد و آماده استفاده خواهد بود و پس از رخداد فارم شیرپوینت به این سرور متصل خواهد کرد. برای انتقال اطلاعات به صورت دوره­ای از فارم اصلی شیرپوینت به این دیتابیس ابزارهای کاملا متفاوتی وجود دارد که یکی از آنها DR HA در SQL Server است که وابسته به شرایط هر کسب و کار میتوان از یکی از این ابزار استفاده نمود.
  • Hot Standby
    این روش به صورت کاملا لحظه ای خواهد بود و در صورت از دست رفتن دیتابیس فارم اصلی شیرپوینت، کاربران بدون احساس تغییر به این سرور منتقل خواهند شد. برای پیاده سازی این روش­ الزامات بسیار زیادی باید در فارم شیرپوینت و دیتابیس شیرپوینت رعایت شود و با استفاده از SQL Server High Availability قابل پیاده سازی خواهد بود.
وقایع زیرساختی در شیرپوینت

توجه داشته باشید که علاوه بر هزینه ‌های سخت افزاری مورد نیاز، نگهداری (Maintenance) روش‌های بالا از Cold  به سمت Hot دشوارتر وهزینه برتر خواهد بود و فقط در صورت نیاز حیاتی یک سازمان باید پیاده سازی شود.